Stan rozwoju i przyszłe trendy w zakresie prefabrykowanych konstrukcji stalowych w kontekście chińskich celów podwójnej neutralności węglowej

Stan rozwoju i przyszłe trendy w zakresie prefabrykowanych konstrukcji stalowych w kontekście chińskich celów podwójnej neutralności węglowej

Ograniczenia polityczne, różniące się zastosowania oraz przebudowa niskoemisyjnych łańcuchów dostaw

Lider: W ramach podwójnych celów Chin w zakresie węgla, prefabrykowane konstrukcje stalowe przechodzą od funkcji narzędzia zwiększającego wydajność budownictwa do roli narzędzia wspierającego budownictwo niskoemisyjne oraz zapewniającego pewność łańcucha dostaw. Polityka już wprowadziła surowe ograniczenia: do 2025 r. budynki prefabrykowane mają stanowić ponad 30% wszystkich nowo wznoszonych budynków; do 2030 r. budynki prefabrykowane mają stanowić 40% wszystkich nowych budynków miejskich oddawanych do użytkowania w tym roku. Na poziomie branży zastosowania różnią się od siebie. Do stosunkowo dojrzałych scenariuszy zastosowań należą hale przemysłowe, magazyny logistyczne, obiekty kultury i sportu, węzły transportowe oraz projekty nadwyżkowych budynków wielopiętrowych, podczas gdy w przypadku budynków mieszkalnych oraz typowych budynków publicznych nadal występują ograniczenia związane z kosztami, standaryzacją oraz systemami ochrony przeciwpożarowej i antykorozyjnej.

Rysunek 1. Prefabrykowane konstrukcje stalowe są coraz częściej oceniane pod kątem niskoemisyjnej realizacji, śledzoności oraz pewności łańcucha dostaw.

1. Podstawowy wniosek: konkurencja przesuwa się z szybkości na niski poziom emisji dwutlenku węgla, weryfikowalność i zdolność do realizacji zamówień

Z perspektywy zarówno polityki, jak i rynku logika stosowania prefabrykowanych konstrukcji stalowych uległa zmianie. W przeszłości zakupujący skupiali się głównie na terminie realizacji, kosztach i rozpiętości. Obecnie właściciele projektów, instytucje rządowe oraz zagraniczni klienci zwracają również uwagę na ilość zawartego w budynku dwutlenku węgla przypadającą na jednostkę powierzchni zabudowy, śledzalność elementów konstrukcyjnych, emisje odpadów na placu budowy, zgodność z wymogami dotyczącymi materiałów budowlanych przyjaznych dla środowiska oraz zdolność do dostarczania rozwiązań spełniających różne standardy. Oznacza to, że konkurencja między przedsiębiorstwami zajmującymi się konstrukcjami stalowymi nie ogranicza się już wyłącznie do zdolności produkcyjnej elementów – coraz bardziej chodzi o możliwość cyfryzacji całego łańcucha wartości obejmującego projektowanie, produkcję, transport, montaż, eksploatację i konserwację.

Na poziomie krajowym czternasta pięcioletnia planowa strategia rozwoju przemysłu budowlanego przewiduje, że do 2025 roku budynki prefabrykowane powinny stanowić ponad 30% wszystkich nowo wznoszonych budynków. Plan realizacyjny osiągnięcia szczytowego zużycia węgla w sektorach budownictwa miejskiego i wiejskiego określa dodatkowo, że do 2030 roku budynki prefabrykowane powinny stanowić 40% wszystkich nowych budynków miejskich oddawanych do użytkowania w tym roku; plan ten przewiduje również promowanie budownictwa stalowego, inteligentnego budownictwa, materiałów budowlanych o niskiej emisji CO₂ oraz precyzyjnej obróbki materiałów budowlanych w warunkach fabrycznych. Polityka zakupów publicznych materiałów budowlanych o niskiej emisji CO₂ została rozszerzona z programów pilotażowych na 48 miast, w tym na poprzednie sześć miast objętych programami pilotażowymi, a do 2025 roku wymaga się pełnego zastosowania tej polityki we wszystkich projektach budowlanych finansowanych z budżetu państwa.

Kluczowe dane i podstawa ich interpretacji

Rysunek 2. Polityki i zasady zakupów czynią dane dotyczące emisji CO₂, materiały zgodne z wymogami oraz dokumentację podlegającą audytowi elementem konkurencyjności dostawców.

2. Tło polityczne: od zachęcania do prefabrykacji do przebudowy metod budowlanych w warunkach ograniczeń związanych z emisją CO₂

Podwójne cele związane z emisją CO₂ zmuszają branżę budowlaną do odejścia od tradycyjnej logiki napędzanej inwestycjami i skierowania się ku spójnej redukcji emisji CO₂ w obszarach energetyki, materiałów budowlanych, realizacji robót oraz eksploatacji obiektów. Od dłuższego czasu sektor budowlany boryka się z problemami takimi jak intensywne prace mokre na placu budowy, wysokie straty materiałów, duże ilości odpadów budowlanych oraz niestabilna jakość dostaw. Wartość polityczna prefabrykowanych konstrukcji stalowych polega na przeniesieniu większej liczby procesów do zakładów produkcyjnych oraz ograniczeniu zużycia energii, pylenia, hałasu i emisji odpadów na placu budowy dzięki standaryzowanemu projektowaniu, przemysłowej produkcji i montażowi na miejscu.

Polityki promujące zielone materiały budowlane zmieniają również sposób oceny zakupów. Dokument Caiku [2022] nr 35 wyraźnie poszerza zakres stosowania tej polityki do 48 miast oraz obejmuje szpitale, szkoły, budynki biurowe, kompleksy budynków, hale wystawowe, centra konferencyjne, stadiony oraz projekty budowy tanich mieszkań w ramach zamówień publicznych. W przypadku projektów objętych tą polityką należy zakupować i stosować materiały budowlane wymienione w Standardach zapotrzebowania na zakupy publiczne w zakresie zielonych budynków i zielonych materiałów budowlanych zgodnie z odpowiednimi wymaganiami. W przypadku hal produkcyjnych i magazynów o konstrukcji stalowej nie przewiduje się bezpośredniej dotacji. Jednak popyt będzie przekazywany na rynek poprzez inwestycje rządowe, budynki publiczne oraz projekty realizowane w strefach przemysłowych.

Na poziomie lokalnej implementacji wymagania dotyczące budynków wznoszonych z elementów prefabrykowanych są często powiązane z warunkami przekazywania gruntów, zachętami w postaci współczynnika powierzchni zabudowy (FAR), ocenami budynków ekologicznych w skali gwiazdek, wskaźnikami niskich emisji CO₂ dla parków przemysłowych oraz technicznymi wymaganiami obowiązującymi w przypadku projektów finansowanych ze środków publicznych. Dla zakupujących w modelu B2B oznacza to, że dostawcy konstrukcji stalowych muszą nie tylko przedstawić oferty cenowe, lecz także dostarczyć audytowalne obliczenia projektowe, certyfikaty materiałów, dokumentację jakości spawania, dokumentację systemu powłok ochronnych, rejestry partii wysyłkowych oraz dokumenty z wytycznymi dotyczącymi montażu.

3. Stan branży: zastosowania koncentrują się głównie w halach produkcyjnych, obiektach sportowo-wystawienniczych oraz budynkach o bardzo dużej wysokości, podczas gdy wdrożenia w sektorze mieszkaniowym przebiegają nadal powoli

Konstrukcje stalowe nie rozwijają się jednolicie we wszystkich typach budynków. Zgodnie z próbką kluczowych projektów z 2024 r. budynki nadwyżkowo wysokie i biurowce stanowiły 28%; duże centra wystawiennicze, obiekty kultury i sportu oraz centra handlowe – 25%; hale przemysłowe i nowoczesne zakłady produkcyjne – 16%; infrastruktura transportowa, terminale lotniskowe i stacje szybkiej kolei – 9%; szkoły i szpitale – 8%; natomiast projekty mieszkaniowe stanowiły mniej niż 1%. Próbka ta odzwierciedla kluczowe projekty zgłaszane przez przedsiębiorstwa i nie powinna być interpretowana jako struktura powierzchni użytkowej zrealizowanych inwestycji w całym sektorze.

Ta struktura jest realistyczna. Zakłady przemysłowe, magazyny oraz centra logistyczne wymagają zazwyczaj dużych rozpiętości, regularnej siatki kolumn, dużej wysokości wolnej przestrzeni, belek dźwigowych lub zdolności do przenoszenia ciężkich obciążeń od systemów regałowych. Obiekty kultury i sportu oraz centra wystawowe wymagają układów dachowych o dużych rozpiętościach oraz złożonych węzłów konstrukcyjnych. W przypadku budynków o bardzo dużej wysokości kluczową rolę odgrywają konstrukcje stalowe, słupy rurowe wypełnione betonem, gigantyczne kratownice oraz stropy zespolone, które pozwalają na uzyskanie odpowiedniego balansu między wysokością budynku, odpornością na trzęsienia ziemi oraz szybkością realizacji. Z kolei typowe budynki mieszkalne muszą jednocześnie spełniać wiele wymagań: izolację akustyczną, odporność ogniową, ograniczone koszty, standaryzację układów mieszkań, funkcjonalność systemów otworów przegrody zewnętrznej oraz koordynację z wykończeniem wnętrza, co utrudnia ich masową ekspansję.

Wykorzystując jako przykład obserwacyjny publiczne informacje o firmie Shenyang Zhongwei Heavy Industry Steel Structure Engineering Co., Ltd., witryna internetowa tej firmy koncentruje się na produktach i usługach związanych z hali stalowymi, warsztatami stalowymi, obiektami dla drobiu oraz rozwiązaniami stalowymi przeznaczonymi na eksport. Oferowane usługi obejmują projektowanie i prefabrykację stalowych konstrukcji na zamówienie, wsparcie w uzyskiwaniu certyfikatów zgodnych ze standardami międzynarodowymi, logistykę globalną, kierownictwo montażu na miejscu oraz kompleksowe usługi eksportowe. Profil firmy na platformie Alibaba określa ją również jako kompleksowego dostawcę systemów stalowych do budownictwa zrównoważonego oraz systemów metalowych okładek architektonicznych. Dla zagranicznych nabywców kluczowym czynnikiem nie jest jedynie cena za tonę, lecz możliwość zintegrowania standardów projektowych, produkcji fabrycznej, opakowania eksportowego, przepisów obowiązujących w kraju docelowym oraz kolejności montażu.

Konkretne projekty ilustrują również złożoność eksportowych projektów konstrukcji stalowych. Na stronie internetowej firmy Zhongwei Heavy Industry podano, że w ramach dużego projektu magazynu logistycznego w Bangkoku firma była odpowiedzialna za produkcję, wytworzenie i wysyłkę ok. 4150 ton konstrukcji stalowych. Zakres prac obejmował główną konstrukcję stalową, system wspornikowy dachu o dużym rozpiętości oraz elementy pomocnicze, przy czym szczególny nacisk położono na zgodność z obowiązującymi w Tajlandii normami i przepisami budowlanymi. Informacje dotyczące zamówień na zagraniczne zakłady i magazyny firmy wskazują, że zamówienia zagraniczne stanowią ponad 60% jej całkowitego wolumenu sprzedaży i wymieniają projekty takie jak magazyn rolniczy w Polsce, zakład przetwórstwa spożywczego w Arabii Saudyjskiej oraz magazyn materiałów budowlanych w Kenii. Powyższe informacje stanowią samodzielne oświadczenia firmy i powinny być traktowane jako przykładowe przypadki obserwacyjne, a nie uogólniane jako średnie branżowe.

Rysunek 3. Obecne wdrożenia są najbardziej zaawansowane tam, gdzie rozpiętość, obciążenie, wysokość, wydajność logistyczna oraz pewność realizacji budowy generują wyraźną wartość.

4. Postęp w zakresie kluczowych technologii: materiały, węzły, systemy obudowy oraz cyfrowe produkcja rozwijają się równolegle

Z materiałowegi punktu widzenia stal o wysokiej wytrzymałości, stal odporna na korozję atmosferyczną, stal nierdzewna, niskowolatylne powłoki antykorozyjne oraz fotowoltaika zintegrowana z budynkami zmieniają ocenę cyklu życia konstrukcji stalowych. Raporty branżowe wskazują, że stal o wysokiej wytrzymałości klasy Q690 ma granicę plastyczności około dwukrotnie wyższą niż tradycyjna stal konstrukcyjna klasy Q355, podczas gdy jej cena jednostkowa wynosi około 1,25–1,35 razy cenę stali Q355. Jeśli optymalizacja przekroju pozwala zmniejszyć masę i objętość spawania, całkowity koszt i emisje dwutlenku węgla mogą nie być koniecznie wyższe niż w przypadku tradycyjnych rozwiązań. Po zastosowaniu stali Q690 w Centrum Innowacji Naukowo-Technicznych w nowej strefie Xiong’an raporty publiczne stwierdziły, że masa głównych elementów konstrukcyjnych została zmniejszona o 20%, a emisje CO₂ – o 18%, co potwierdza wartość stali o wysokiej wytrzymałości w kontekście redukcji masy i emisji węgla w określonych scenariuszach.

Po stronie produkcji BIM, cyfrowe bliźniaki, Internet rzeczy, spawanie robotyczne, cięcie zautomatyzowane oraz frezowanie CNC i systemy zarządzania produkcją przenoszone są z dużych przedsiębiorstw do fabryk regionalnych. W przypadku hali i zakładów o konstrukcji stalowej prawdziwy wzrost wydajności wynika z produkcji opartej na modelu: model obliczeniowy konstrukcji, szczegółowe rysunki, listy elementów, informacje o spoinach, położenie otworów na śruby oraz kody pakowania/transportu pozostają spójne, co zmniejsza liczbę zmian w projektowaniu, brakujące elementy oraz konieczność dodatkowego cięcia na miejscu.

Systemy obudowy oraz koordynacja mechaniczno-elektryczna są również kluczowe dla budynków o niskiej emisji dwutlenku węgla. Wydajność w zakresie emisji CO₂ zakładu z konstrukcją stalową zależy nie tylko od głównego materiału stalowego, ale także od izolacji dachu i ścian, szczelności powietrznej, oświetlenia dziennego, wentylacji naturalnej, fotowoltaiki na dachu, systemów odprowadzania dymu oraz ochrony przeciwpożarowej. Polityka ograniczania emisji CO₂ w budownictwie miejskim i wiejskim przewiduje, że do 2025 r. wskaźnik pokrycia dachów nowych budynków publicznych oraz nowych hal produkcyjnych instalacjami fotowoltaicznymi powinien osiągnąć 50%. Spowoduje to przesunięcie funkcji dachów z konstrukcją stalową z pojedynczej roli obudowy ku zintegrowanemu systemowi pełniącemu funkcje nośne, izolacyjne, hydroizolacyjne, umożliwiającemu konserwację oraz generującemu energię elektryczną.

5. Problemy: koszty, standaryzacja, ochrona przeciwpożarowa i ochrona przed korozją stanowią trzy trudne progi.

Pierwszym wyzwaniem jest kontrola kosztów. Koszt projektu konstrukcji stalowej nie wynosi po prostu z mnożenia ceny stali przez jej masę w tonach. To, co faktycznie płaci inwestor, to całkowity koszt szczegółowego projektowania, strat związanych z obróbką, spawania, piaskowania i usuwania rdzy, powłok ochronnych, ochrony przeciwpożarowej, transportu, montażu za pomocą dźwigów, systemów obudowy budynku, montażu węzłów oraz późniejszego serwisu i konserwacji. Fluktuacje cen stali zwiększają ryzyko związane z wyceną ofert; zbyt duża liczba niestandardowych węzłów zwiększa czas potrzebny na ich obróbkę; a projekty realizowane poza granicami kraju wiążą się dodatkowo z kosztami opakowania, przewozu morskiego, czynności celnych oraz dostosowania do wymogów technicznych i norm krajowych kraju docelowego. Jeśli proces przetargowy nadal skupia się wyłącznie na najniższej początkowej cenie, niskoemisyjna stal oraz wysokiej klasy systemy powłok ochronnych nie będą w pełni odzwierciedlać swojej wartości w całym cyklu życia.

Drugim wyzwaniem jest niewystarczająca standaryzacja. Krajowe projekty hal stalowych i magazynów są często bardzo indywidualne ze względu na różne przepływy procesowe, układ sprzętu, klimat regionalny oraz plany rozbudowy inwestorów. Odstępy między słupami, krokwie, usztywnienia, typy paneli obudowy, żłobki, otwory drzwiowe i okienne, belki podsuwnicowe oraz węzły mezzanin często nie posiadają zjednoliconych modułów. Powoduje to powtarzanie prac projektowych, nadmierną liczbę typów elementów, częste dostosowania linii produkcyjnych oraz niską tolerancję błędów podczas montażu. Przyszła konkurencyjność nie będzie wynikać z ujednolicenia każdego projektu, lecz z budowy systemu złożonego ze standardowych komponentów, parametrycznych kombinacji oraz weryfikacji dostosowanej do konkretnego projektu.

Trzecim wyzwaniem jest ochrona przed pożarem oraz ochrona przed korozją. Stal jest materiałem nadającym się do recyklingu, wytrzymałym i lekkim, ale jej odporność na ogień oraz odporność na korozję zależą od odpowiedniego projektowania i zastosowania systemów ochronnych. Magazyny, zakłady przemysłowe oraz projekty logistyczne są często lokalizowane w środowiskach o wysokiej wilgotności, przybrzeżnych, chemicznych, w łańcuchach chłodniczych lub o wysokiej temperaturze. Systemy powłokowe, ocynkowanie ogniowe, powłoki ognioodporne, cykle konserwacji oraz ochrona stref połączeń powinny zostać określone już na etapie projektowania. Normy takie jak GB 55037-2022 – Ogólny kodeks ochrony przeciwpożarowej budynków, GB 51249-2017 – Kodeks techniczny dotyczący bezpieczeństwa przeciwpożarowego stalowych konstrukcji budowlanych, ISO 12944 – systemy farb chroniących przed korozją oraz CECS 343:2013 – Specyfikacja techniczna dotycząca powłok antykorozyjnych stosowanych na stalowych konstrukcjach budowlanych powinny być uwzględnione w warunkach technicznych przetargu, a nie traktowane jako działania naprawcze podczas realizacji robót.

6. Kierunki przyszłości: cyfryzacja budownictwa, stal o niskiej emisji CO₂ oraz zastosowania modułowe będą przekształcać łańcuchy dostaw

Pierwszym głównym kierunkiem na najbliższe pięć lat jest cyfryzacja budownictwa. Dla inżynierów i menedżerów łańcucha dostaw cyfryzacja nie powinna ograniczać się do wizualizacji w systemie BIM. Powinna obejmować przekazywanie danych na poziomie poszczególnych elementów. Każdy stalowy belka, słup, krzyżulka, blacha podciągu oraz płyta łącząca powinny mieć unikalny kod powiązany z gatunkiem materiału, numerem partii wytopu, danymi dotyczącymi spawania, numerem partii powłoki ochronnej, raportem z inspekcji, numerem paczki oraz lokalizacją montażu. Tylko w ten sposób prefabrykowane konstrukcje stalowe mogą przenieść jakość produkowaną w fabryce na pewność realizacji na placu budowy.

Druga główna oś to stal niskowęglowa oraz zakupy niskowęglowe. W miarę rozwoju zielonego budownictwa, zielonych materiałów budowlanych oraz systemów księgowania emisji dwutlenku węgla projekty oparte na konstrukcjach stalowych będą stopniowo coraz bardziej uwzględniać deklaracje środowiskowe produktów (EPD), udział złomu, stal wytwarzaną w piecach łukowych, wykorzystanie energii pochodzącej z odnawialnych źródeł, odległość transportu oraz możliwość przetworzenia wtórnego. W krótkim okresie stal niskowęglowa może napotkać premię cenową oraz wyzwania związane z stabilnością dostaw. Jednak w projektach eksportowych, zakładach korporacji wielonarodowych, budynkach publicznych finansowanych przez rząd oraz projektach inwestycyjnych właścicieli z surowymi wymaganiami dotyczącymi raportowania ESG certyfikacja materiałów niskowęglowych stanie się przewagą konkurencyjną przy przetargach i może nawet stanowić warunek wstępny do uczestnictwa.

Trzecia główna linia to zastosowanie modularne. HALE I ZAKŁADY O KONSTRUKCJI STALOWEJ NAJLEPIEJ SPRAWDJĄ SIĘ W WCZESNYM ETAPIE MODULARYZACJI, PONIEWAŻ ICH JEDNOSTKI FUNKCJONALNE SĄ STOSUNKOWO JASNO OKREŚLONE: STANDARDOWE SIATKI KOLUMN, STANDARDOWE NACHYLENIA DACHU, STANDARDOWE TYPIE PANELI OBUDOWY, STANDARDOWE SYSTEMY KRATOWNIC I WSPORNIKÓW ORAZ STANDARDOWE MODUŁY RAM PORTALOWYCH LUB WIELOPIĘTROWYCH. DOJRZAŁE PRZYSZŁE ROZWIĄZANIA NIE BĘDĄ WIĘCEJ ROZPOCZYNANE OD ZERA DLA KAŻDEGO PROJEKTU. ZAMIAST TEGO STANDARDOWE MODUŁY SPEŁNIĄ 80% POWTARZAJĄCYCH SIĘ POTRZEB, A PROJEKTOWANIE PARAMETRYCZNE ZAJMIĘ SIĘ POZOSTAŁYMI 20%, DOTYCZĄCYMI LOKALNYCH OBCIĄŻEŃ, SPRZĘTU TECHNOLOGICZNEGO ORAZ PREFERENCJI ZAMAWIAJĄCEGO.

Czwarta główna kwestia to zgodność z międzynarodowymi standardami. Dla zakupujących na rynkach zagranicznych dostawcy muszą już na wczesnym etapie zawierania umowy wyjaśnić, których standardów projektowania konstrukcyjnego, standardów spawania, standardów wykonania, standardów ochrony przed korozją oraz dokumentów akceptacyjnych będą się stosować. Projekty północnoamerykańskie zwykle opierają się na standardach ANSI/AISC 360 i AWS D1.1. Na rynkach europejskich często obowiązują normy EN 1993 i EN 1090 oraz wymagania związane z oznaczeniem CE. W środowiskach przybrzeżnych lub wysoce narażonych na korozję szczególny nacisk kładzie się na kategorie korozji określone w normie ISO 12944. Jeśli chińskie przedsiębiorstwa produkujące konstrukcje stalowe chcą przejść z eksportu komponentów do eksportu kompleksowych rozwiązań inżynieryjnych, muszą opracować macierz standardów oraz bibliotekę szablonów dokumentów.

Rysunek 4. Przyszła konkurencyjność zależy od połączenia danych cyfrowych, zakupów niskoemisyjnych, produktów modułowych oraz międzynarodowych standardów w powtarzalne procesy realizacji.

7. Podsumowanie: przemysł wkracza w fazę przecięcia się trzech trendów – niskich emisji CO₂, industrializacji oraz internacionalizacji

Przyszłość prefabrykowanych konstrukcji stalowych nie sprowadza się jedynie do zastąpienia drewna lub betonu stalą. Chodzi o wykorzystanie metod podlegających obliczeniom, śledzeniu, montażowi i konserwacji w celu poprawy efektywności cyklu życia w odpowiednich typach budynków. Zakłady przemysłowe, hale magazynowe, obiekty sportowe i kulturalne, węzły transportowe oraz wieżowce o bardzo dużej wysokości pozostaną głównymi obszarami zastosowania. Projekty publiczne, takie jak szkoły, szpitale i tanie mieszkania komunalne, będą nadal realizowane w trybie pilotażowym przy wsparciu politycznym. Rynek mieszkaniowy prawdopodobnie przyspieszy swój rozwój dopiero po osiągnięciu większej dojrzałości systemów ochrony przeciwpożarowej, izolacji akustycznej, kosztów oraz standaryzacji.

Dla przedsiębiorstw kluczową zdolnością w kolejnym etapie nie jest pojedynczy przełom w jednym obszarze, lecz zdolność przekształcenia standardów projektowych, materiałów o niskiej emisji CO₂, cyfrowej produkcji, potwierdzenia jakości, dostaw logistycznych oraz wymogów obowiązujących za granicą w stabilne procesy. Dla zakupujących ocena dostawców powinna również przesunąć się z uwzględniania ceny za tonę na analizę kosztu całkowitego cyklu życia, pewności dostawy, kompletności dokumentów zgodności oraz przejrzystości danych dotyczących emisji CO₂. Cele polityczne, takie jak zakupy materiałów ekologicznych i realizacja międzynarodowych projektów, działają łącznie jako czynnik presji – konstrukcje stalowe prefabrykowane będą stopniowo przechodzić od rozwiązania opcjonalnego do ważnego rozwiązania infrastrukturalnego dla przemysłowych budynków o niskiej emisji CO₂.

Źródła i uwagi dotyczące standardów

Dokumenty polityczne: (1) Ministerstwo Mieszkalnictwa oraz Rozwoju Miast i Obszarów Wiejskich, „Plan Pięcioletni na okres 2021–2025 dla przemysłu budowlanego” (wyd. Jianshi [2022] nr 11), który zakłada, że do 2025 r. budynki prefabrykowane powinny stanowić ponad 30% wszystkich nowo wznoszonych budynków oraz wspiera zintegrowany rozwój inteligentnej konstrukcji i nowego typu industrializacji budownictwa. (2) Ministerstwo Mieszkalnictwa oraz Rozwoju Miast i Obszarów Wiejskich oraz Komisja Narodowego Rozwoju i Reform, „Plan działania na rzecz osiągnięcia szczytu emisji dwutlenku węgla w sektorach budownictwa miejskiego i wiejskiego”, który zakłada, że do 2030 r. budynki prefabrykowane powinny stanowić 40% wszystkich nowo oddanych do użytku budynków miejskich w tym roku oraz wspiera budownictwo stalowe, inteligentną konstrukcję i materiały budowlane o zielonym charakterze. (3) Ministerstwo Finansów, Ministerstwo Mieszkalnictwa oraz Rozwoju Miast i Obszarów Wiejskich oraz Ministerstwo Przemysłu i Technologii Informacyjnych, „Komunikat w sprawie rozszerzenia zakresu stosowania polityki zakupów publicznych wspierającej zielone materiały budowlane w celu podniesienia jakości budynków” (wyd. Caiku [2022] nr 35).

Materiały branżowe: Raport z 2023–2024 r. dotyczący rozwoju przemysłu konstrukcji stalowych w Chinach – publiczne raportowanie, obejmujące produkcję konstrukcji stalowych w 2024 r., wartość produkcji, strukturę zastosowań w przykładowych projektach kluczowych oraz przypadki wykorzystania stali wysokowytrzymałej i stali odpornych na korozję atmosferyczną. Wspomniane w niniejszym artykule proporcje odnoszą się wyłącznie do zakresu publicznego raportowania i nie stanowią ekstrapolowanych danych statystycznych dla całej branży.

Informacje publiczne firmy: strona internetowa Shenyang Zhongwei Heavy Industry Steel Structure Engineering Co., Ltd. zawierająca informacje o kompetencjach firmy, zakresie świadczonych usług, kategoriach produktów oraz projekcie magazynu logistycznego w Bangkoku; ogólny opis firmy na międzynarodowej stronie Alibaba dotyczący pozycjonowania przedsiębiorstwa, powierzchni produkcyjnej oraz zintegrowanych możliwości usługowych. Opisy projektów, zamówień i kompetencji firmy opierają się na informacjach samodzielnie ujawnianych przez firmę.

Chińskie normy: GB 55006-2021 – Ogólna zasada projektowania konstrukcji stalowych; GB 50017-2017 – Norma projektowania konstrukcji stalowych; GB/T 51232-2016 – Norma techniczna dotycząca budynków montowanych z konstrukcji stalowych; GB 50205-2020 – Norma dotycząca odbioru jakości wykonania konstrukcji stalowych; GB 55037-2022 – Ogólna zasada ochrony przeciwpożarowej budynków; GB 51249-2017 – Norma techniczna dotycząca bezpieczeństwa przeciwpożarowego konstrukcji stalowych w budynkach; JGJ 82-2011 – Specyfikacja techniczna dotycząca połączeń śrub wysokiej wytrzymałości w konstrukcjach stalowych; CECS 343:2013 – Specyfikacja techniczna dotycząca powłok antykorozyjnych na konstrukcjach stalowych.

Międzynarodowe normy: ANSI/AISC 360-22 – Specyfikacja dotycząca budynków stalowych; AWS D1.1/D1.1M:2025 – Kod spawania konstrukcyjnego – Stal; EN 1993 – Eurokod 3: Projektowanie konstrukcji stalowych; EN 1090 – Wykonanie konstrukcji stalowych i aluminiowych; ISO 12944 – Farby i lakiery – Ochrona przed korozją konstrukcji stalowych za pomocą systemów farb ochronnych. W przypadku projektów zagranicznych należy stosować przepisy obowiązujące w miejscu realizacji projektu oraz wersje norm określone w umowie.

Zakres danych: Poza wartościami wyraźnie wymienionymi w dokumentach politycznych, numerach norm oraz publicznych raportach niniejszy artykuł nie generuje dodatkowych danych statystycznych. Oceny dotyczące struktury zastosowań, zmian kosztów, dojrzałości modułowej oraz trendów w zakresie niskoemisyjnych zakupów traktowane są jako obserwacje branżowe lub szacunki.